काय ही हल्लीची थेरं
आमच्यावेळी नव्हतं असं...
पिढ्या बदलतात तशा प्रथा, आवडीनिवडी, सवयी, वागणे पण बदलते. आणि सुरू होतो 'अमच्यावेळी नव्हतं असं' चा प्रवास. अंगभर नेसली जाणारी नऊवारी सहावारीला नाक मुरडणार तर सहावारी सलवार कमीजला, सलवार कमीज जीन्सपँट-शर्ट ला आणि अंगभर जीन्सपँट-शर्ट शॉर्ट म्हणजे तोडक्या कपड्यांना.
थोडक्यात प्रत्येक पुढची पिढी ही चूकच असते आणि मागची बरोबर.
दोन(२) वेळेला भाकरी थापणाऱ्या पिढीला पोळ्यांची नाटके समजत नाहीत आणि पोळी-भाजी, वरण-भात असा साग्रसंगीत चारीठाव स्वयंपाक करणारी पिढी शीरा-उपमा-पोहेचे चोचले पचवू शकत नाही आणि पाहुण्यांना चहा-पोहे करणाऱ्या पिढीला पिझ्झा-पास्ता-बर्गरचा विकतचा पाहुणचार पटत नाही. काहीही करोत, आनंदाने पोट भरतायेत ना, असा विचार कोणतीच पिढी करताना दिसत नाही.
बैलं जोरात पळवली म्हणून मुलाच्या हातुन बैलाचा कासरा काढून घेतला जातो तर सायकल जोरात पिटाळली म्हणून सायकलची चावी काढून घेतली जाते, मोटरसायकल चा कान जोरात पिरगाळून झिंगाट गाडी उडवली म्हणून गाडीची चावी लपवली जाते आणि चारचाकीत मित्र भरून वेगात गाडी चालवतात म्हणून चारचाकी बंद केली जाते. पुढच्या पिढीला बहुदा 'जमिनीवर चालणारी गाडी ने, उडणारी गाडी न्यायला तुला परवानगी नाही' असे काहीतरी म्हणावे लागणार.... ते काहीही म्हणोत पण "अमच्यावेळी नव्हते बाई असे, आमची मूल गुपचूप रस्त्यावरूनच गाडी चालवायची.... काय ही हल्लीची थेरं"
हे सगळं बहुदा आमच्या पिढी पर्यंतच असावं. मागच्या आणि पूढच्या दोन्ही पिढीना 'चुकीची' वाटणारी आणि दोन्ही पिढीच्या धाकात राहणारी आमची एकमेवाद्वितीय पिढी. मागच्या पिढीला वाटते आम्ही मुलांना धाकात ठेवायला, त्यांना वळण लावायला कमी पडलो. अती लाड करतात मुलांचे. त्याच बरोबर असेही वाटते की 'त्यांच्या' म्हणजे 'मागच्या पिढीला' समजून घ्यायलाही आम्हाला काही जमलेच नाही. ह्याच्या नेमके उलट प्रतिक्रिया येते पुढच्या पिढीकडू "तू सारखी काय मोठ्यांच्या पुढे पुढे करत असते ग? तू काय नोकर आहेस का त्यांची?बाबाचे आणि आता लग्नानंतर तुझेपण पालक आहेत ना ते, मग घेतील की समजून, नसेल समजून घ्यायचे तर सांग त्यांना येऊ नका आमच्या घरी. तुम्हाला ना तुमचे आयुष्य तुमच्या पद्धतीने जगताच आले नाही कधी" .... हे एक टोक आणि दुसरे "ठीक आहे, आहेत ते घरातले मोठे, मग काय? आयुष्य आमचे आहे, कोणासाठी आम्ही का तडजोड करायची?....आणि कृपया हे प्रकार आमच्यावर लादू नका "
दोन्ही कडून आमचीच ढोलकी वाजतेय. मागच्या पिढीला काही बोलायची ताकद नाही आणि पुढच्या पिढीला अक्कल शिकवायची हिम्मत नाही.
तुमच्या वेळेला नसेल ना असं काही?? .. ही हल्लीचीच थेरं.
कळावे, लोभ असावा
- ॲड. स्वाती आवटी दीक्षित
आमच्यावेळी नव्हतं असं...
पिढ्या बदलतात तशा प्रथा, आवडीनिवडी, सवयी, वागणे पण बदलते. आणि सुरू होतो 'अमच्यावेळी नव्हतं असं' चा प्रवास. अंगभर नेसली जाणारी नऊवारी सहावारीला नाक मुरडणार तर सहावारी सलवार कमीजला, सलवार कमीज जीन्सपँट-शर्ट ला आणि अंगभर जीन्सपँट-शर्ट शॉर्ट म्हणजे तोडक्या कपड्यांना.
थोडक्यात प्रत्येक पुढची पिढी ही चूकच असते आणि मागची बरोबर.
दोन(२) वेळेला भाकरी थापणाऱ्या पिढीला पोळ्यांची नाटके समजत नाहीत आणि पोळी-भाजी, वरण-भात असा साग्रसंगीत चारीठाव स्वयंपाक करणारी पिढी शीरा-उपमा-पोहेचे चोचले पचवू शकत नाही आणि पाहुण्यांना चहा-पोहे करणाऱ्या पिढीला पिझ्झा-पास्ता-बर्गरचा विकतचा पाहुणचार पटत नाही. काहीही करोत, आनंदाने पोट भरतायेत ना, असा विचार कोणतीच पिढी करताना दिसत नाही.
बैलं जोरात पळवली म्हणून मुलाच्या हातुन बैलाचा कासरा काढून घेतला जातो तर सायकल जोरात पिटाळली म्हणून सायकलची चावी काढून घेतली जाते, मोटरसायकल चा कान जोरात पिरगाळून झिंगाट गाडी उडवली म्हणून गाडीची चावी लपवली जाते आणि चारचाकीत मित्र भरून वेगात गाडी चालवतात म्हणून चारचाकी बंद केली जाते. पुढच्या पिढीला बहुदा 'जमिनीवर चालणारी गाडी ने, उडणारी गाडी न्यायला तुला परवानगी नाही' असे काहीतरी म्हणावे लागणार.... ते काहीही म्हणोत पण "अमच्यावेळी नव्हते बाई असे, आमची मूल गुपचूप रस्त्यावरूनच गाडी चालवायची.... काय ही हल्लीची थेरं"
हे सगळं बहुदा आमच्या पिढी पर्यंतच असावं. मागच्या आणि पूढच्या दोन्ही पिढीना 'चुकीची' वाटणारी आणि दोन्ही पिढीच्या धाकात राहणारी आमची एकमेवाद्वितीय पिढी. मागच्या पिढीला वाटते आम्ही मुलांना धाकात ठेवायला, त्यांना वळण लावायला कमी पडलो. अती लाड करतात मुलांचे. त्याच बरोबर असेही वाटते की 'त्यांच्या' म्हणजे 'मागच्या पिढीला' समजून घ्यायलाही आम्हाला काही जमलेच नाही. ह्याच्या नेमके उलट प्रतिक्रिया येते पुढच्या पिढीकडू "तू सारखी काय मोठ्यांच्या पुढे पुढे करत असते ग? तू काय नोकर आहेस का त्यांची?बाबाचे आणि आता लग्नानंतर तुझेपण पालक आहेत ना ते, मग घेतील की समजून, नसेल समजून घ्यायचे तर सांग त्यांना येऊ नका आमच्या घरी. तुम्हाला ना तुमचे आयुष्य तुमच्या पद्धतीने जगताच आले नाही कधी" .... हे एक टोक आणि दुसरे "ठीक आहे, आहेत ते घरातले मोठे, मग काय? आयुष्य आमचे आहे, कोणासाठी आम्ही का तडजोड करायची?....आणि कृपया हे प्रकार आमच्यावर लादू नका "
दोन्ही कडून आमचीच ढोलकी वाजतेय. मागच्या पिढीला काही बोलायची ताकद नाही आणि पुढच्या पिढीला अक्कल शिकवायची हिम्मत नाही.
तुमच्या वेळेला नसेल ना असं काही?? .. ही हल्लीचीच थेरं.
कळावे, लोभ असावा
- ॲड. स्वाती आवटी दीक्षित
No comments:
Post a Comment